W 28 odcinku podcastu usłyszycie dużo aktualności z terenu, bo rusza właśnie wiosna i dużo się dzieje. Głównym tematem odcinka są rozważania na temat wyboru aparatu (systemu fotograficznego). Czy na topie wciąż są lustrzanki, czy może ich miejsce zajmują bezlusterkowce? Drugą rozważaną kwestią jest wybór zapisu plików zdjęciowych – raw czy jpg? O technikaliach rozmawiam z moim gościem – fotografem Michałem Ludwiczakiem. Usłyszycie też redaktor naczelną Magazynu Przyrodniczego SALAMANDRA – Adrianę Bogdanowską, która zaprasza Was do czytania najnowszego numeru.
Z tego odcinka i naszej rozmowy dowiecie się m.in.:
– jakie cechy aparatów są ważne dla foto-przyrodników i na jakie parametry warto zwrócić szczególną uwagę,
– czy bezlusterkowce wciąż są technologiczną nowością, której jeszcze nie warto zaufać,
– jak wygląda rynek obiektywów dedykowanych do systemów „bez lustra”,
– jaka przyszłość czeka lustrzanki,
– o technologicznym wyścigu wielkich producentów i marketingowym szaleństwie coraz nowszych modeli.
W „REKOMENDACJACH” polecam „MAGAZYN PRZYRODNICZY SALAMANDRA” i raz jeszcze przywołuję „Książkę o śmieciach” Stanisława Łubieńskiego. W dziale „KROK W TYŁ” opowiadam krótko o „pospolitym ruszeniu” z aparatami na wilka, a także wspominam swoją refleksję związaną z przejazdem przez przekop na Mierzei Wiślanej.
Zapraszam Was do wysłuchania 28 odcinka podcastu.
Podcast dostępny jest także na platformach, na których można go słuchać i subskrybować:
Odległość hiperfokalna – pojęcie z zakresu teorii fotografii. Odległość hiperfokalna może być definiowana na dwa sposoby:
– jako odległość, od której rozpoczyna się głębia ostrości przy ustawieniu ostrości na nieskończoność,
– jako odległość między aparatem fotograficznym, a obiektem na który ustawiono ostrość – zapewniająca uzyskanie maksymalnej głębi ostrości. Głębia ta rozpoczyna się w połowie odległości hiperfokalnej i sięga aż po horyzont (w nieskończoność).
źródło: wikipedia
Kilka obrazków z wyjazdu na Mierzeję Wiślaną.
BAŁTYCKIE ŚMIECI …
Michał Ludwiczak – członek ZPFP od 2005 r. Autor wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych. Laureat licznych konkursów fotograficznych. W jego pracach widać kreatywność i stałe poszukiwanie nowych dróg wyrazu. Pasjonują go rośliny, owady i ptaki, które pokazuje w wyszukany – artystyczny sposób. Jest miłośnikiem starych obiektywów i człowiekiem uzależnionym od pory wschodu słońca.
Adriana Bogdanowska – Poznanianka. Pierwsze kroki w celu zdobycia wyższego wykształcenia poczyniła w kierunku studiów polonistycznych na UAM w Poznaniu. Wrodzona wrażliwość na piękno i ulotność przyrody pchnęła ją ostatecznie w kierunku jej ochrony. Została absolwentką Ochrony Środowiska na Akademii Rolniczej (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy) w Poznaniu. Szerokie zainteresowania oraz wiedza przyrodnicza, a także doświadczenie w jej popularyzowaniu, pozwoliły jej zmierzyć się z niełatwym zadaniem redagowania ogólnopolskiego czasopisma przyrodniczego wydawanego przez PTOP „Salamandra”. Od 2004 roku jest redaktor naczelną Magazynu Przyrodniczego SALAMANDRA. Praca ta stała się jej prawdziwą pasją. Od 2009 roku jest członkinią Rady Programowej Towarzystwa, w 2011 roku objęła funkcję przewodniczącej Komisji Rewizyjnej, a w 2012 – przewodniczącej Rady Programowej.
Nade wszystko kocha podróże i wędrówki po górach (również tych najwyższych na świecie) oraz bagnach i leśnych uroczyskach, podczas których nie rozstaje się z aparatem fotograficznym. Jej ulubioną porą roku jest przedwiośnie, bo, jak twierdzi, wszystko wtedy jeszcze bardziej widać i słychać.
SZACUNEK DLA PRZYRODY – EKOLOGIA – ODPOWIEDZIALNA FOTOGRAFIA – ODPOWIEDZIALNE WYBORY.
