Cz.3 Finlandnia / Park Narodowy OULANKA
Kolejny przystanek robimy w Parku Narodowym Oulanka. Ten dość odludny rejon (zaliczany do południowej Laponii) położony jest na północy-wschód od Kuusamo. Ogromna rozmaitość występujących tu krajobrazów jest niesamowita. Wędrując „niedźwiedzimi szlakami” wspinamy się na skaliste klify i schodzimy do głębokich bagnistych kanionów. Wiszącymi mostami przecinamy spienione rzeki, mijamy wodospady i liczne katarakty. Z niewysokich górskich szczytów podziwmy bezkresne lasy i jeziora. Przez kilka dni i słonecznych nocy, ten niesamowity świat przyrody, w którym niewiele jest śladów ingerencji człowieka mamy tylko dla siebie. W czasie głównie nocnych wycieczek po szlakach Oulanki spotykamy tylko kilka osób i wrażenie oddalenia od „ludzkiej cywilizacji” jest tu wręcz niewiarygodne.
Na dnie głębokich kanionów długo utrzymuje się półmrok i poranne mgły. Wędrówki po tym rejonie to wiele ostrych podejść i stromych zejść. W niektórych miejscach szlak prowadzi po wąskich kładkach ułożonych na bagnach. Mijamy jeziora, jeziorka, rzeki i strumienie, ale przede wszystkim otacza nas LAS. Tajga odsłania tu swoje różne oblicza. Gęste i niedostępne bory, piękne, porośnięte gęsto różnymi gatunkami jagód lasy na zboczach gór, czy cienkie i rzadkie brzeziny w bagnistych dolinach urzekają swoją naturalnością. W rejonie Oulanki obserwujemy m.in.: gągoły, cyraneczki, jarząbki, cietrzewie, sójki syberyjskie, jery, droździki i długo tropionego modraczka, który jest nielicznym gościem zalatującym do tej części Europy z Syberii. Renifery są tu bardzo liczne i spotkania z nimi szybko przechodzą do normy. Kilka razy udaje nam się zobaczyć zająca bielaka.
